Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Παράνομα λάθη

 

  Σου έχει τύχει ποτέ να ξεκινάς κάτι για το οποίο γνωρίζεις ότι θα φας τα μούτρα σου, αλλά παρόλα αυτά το κάνεις;
 ~Το τόλμησες αν και το ήξερες από την αρχή. 
 ~Το άρχισες κι ας ήξερες ήδη πως είναι λάθος. 
 ~ Το δοκίμασες ενώ η κατάληξη του μέλλοντος ταξίδεψε στο παρόν και ήξερες ήδη τι να περιμένεις.
 ~ Το προσπάθησες αν και καμία ευκαιρία "ευτυχές τέλος παραμυθιού" δεν σου παρουσιάστηκε σαν σκέψη.


Δανείστηκες λίγο από τον αυθορμητισμό σου και πολύ από την επιπολαιότητα σου, ξεπλήρωσες την λογική σου και αγόρασες ασυνήθιστες στιγμές και εμπειρίες στο όνομα της παρανομίας.

(Γιατί τα γνώριμα λάθη είναι παράνομα.) 


 Σε κούρασαν οι νόρμες και τα πρέπει, οι φωνές και τα βλέμματα των ξένων, η ρουτίνα και η καχυποψία της ζωής και θέλησες να ξεφύγεις.
 Και βρήκες αυτόν τον τρόπο και ενέδωσες.

 "Είναι λάθος", λες "μα θα το κάνω, όσο αντέξω". "Δεν έχω να χάσω, παρά μόνο να κερδίσω. Ένα μάθημα, μια εμπειρία".

Κι όταν πια νιώσεις πως τίποτα άλλο δεν έχεις να δώσεις και τίποτα άλλο δεν έχεις να πάρεις, όσο μα όσο κι αν έχεις ρίξει το εγώ σου, δεν θα είναι αργά να γυρίσεις την πλάτη σου και να το ξανά σηκώσεις.
Κι όλα αυτά γιατί ξέρεις πως αυτό που μόλις ξεκινάς είναι λάθος.
Και τότε κάτι ακόμη θα έχεις μάθει...