Δεν έχει ο πελάτης πάντα δίκιο αλλά η ευγένεια.

 Αγαπητέ πελάτη, το "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο", είναι απλώς μια υποτυπώδης σχέση της συμπεριφοράς, που οφείλει να έχει ο σερβιτόρος κατά την εξυπηρέτηση των πελατών και όχι το δικαίωμα να συμπεριφέρεσαι με αγένεια -για να μην πω κάτι πολύ χειρότερο.

Ερωτεύτηκα την εικόνα του εαυτού μου στην συνύπαρξη μου μαζί σου.

     Αν κάτι ερωτεύτηκα σε εμάς, αυτό ήταν η εικόνα μου και μη βιαστείς να πεις πως είμαι εγωίστρια, γιατί πίσω από αυτήν, κρύβεσαι εσύ.Ουσιαστικά ερωτεύτηκα εσένα μέσα από εμένα και ήταν ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί.

Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει κάποιον να τον ελευθερώσει.

      Βλέπω πόλεις γεμάτες, με ανθρώπους, φώτα, κτίρια, φωνές, μουσικές, μα ψυχές άδειες, σκοτεινές, φοβισμένες, πονεμένες, δοσμένες. Βλέπω φιγούρες ξένες, αγχωμένες, παγωμένες σε δρόμους, λεωφορεία, μαγαζιά. Βλέπω ανθρώπους να μην κάνουν όνειρα, να μην έχουν επιθυμίες και να μην επιλέγουν το δρόμο τους. Περιμένουν, απλώς περιμένουν. Αυτό έμαθαν κι αυτό κάνουν. Να περιμένουν.

Χρησιμοποιείς το σεξ για ν' αποφύγεις τις σχέσεις.

  Η κρίση που χρόνια πια ζεις σου δημιουργεί ανασφάλεια, άγχος, αβεβαιότητα για κάθε είδους βήμα που πρόκειται να κάνεις. Σε έχει αλλάξει και σου προξενεί τον φόβο. Αυτή η αλλαγή επηρέασε κάθε κομμάτι του εαυτού σου, κάθε συμπεριφορά σου, κάθε προτεραιότητα σου.

Πρώτα σου λένε να είσαι ο εαυτός σου και μετά σε κρίνουν.

 Πόσες φορές σε πλήγωσαν λόγια και άνθρωποι που κάποτε υπήρξαν δικοί σου; Και πόσες περισσότερες φορές σε πείραξαν λέξεις που κάποτε ξεστόμισαν τυχαίοι; Μα σκέψου, πόσες φορές  και εσύ έκανες το ίδιο για τους γύρω σου. Ο κόσμος ήταν και θα είναι σκληρός και δεν αντέχει εύκολα τις αλήθειες, όσο κι αν τις επιζητά. 

Τα "θα 'μαι δίπλα σου" που ειπώθηκαν με λέξεις.

   Γράμματα που σχηματίζουν λέξεις. Λέξεις που οδηγούν σε προτάσεις. Προτάσεις που δημιουργούν φράσεις. Και φράσεις που πηγάζουν από ιδέες, σκέψεις, επιθυμίες και φόβους. Λόγια πολλά, λόγια σκληρά, λόγια αληθινά, λόγια κολακευτικά, λόγια ψυχής. Έκφραση συναισθημάτων, τόσο ισχυρών όσο και στιγμιαίων. Λόγια. Δεν παύουν να είναι λόγια.

Αυτό εσύ ονομάζεις "άνθρωπος";

 

 Ήξερα ότι ο άνθρωπος παλεύει για την ελευθερία, διακατέχεται από ηθικές αρχές και ευγενικά συναισθήματα. Νόμιζα πως ο άνθρωπος νοιάζεται για τους άλλους και προσφέρει ό,τι έχει και μπορεί. Θεωρούσα πως ο άνθρωπος μάχεται για το δίκιο, την ισότητα και την ειρήνη. Πίστευα ότι ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να σκοτώνει, να τρομοκρατεί και να εκτελεί για οικονομικά συμφέροντα.