Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

(In)Sanity

 

   Όταν σε είχα ρωτήσει τι πιστεύεις για τον κόσμο μου απάντησες "Δεν του χρειάζομαι. Με ενώνει μόνο η ελπίδα, όλα τα άλλα με χωρίζουν από αυτόν. Οι υπόλοιποι, μάλλον αγαπάνε τον κόσμο αυτό. Εγώ θέλω να βρω άλλους, για να φτιάξουμε τους δικούς μας".

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Ό,τι κι αν επιλέξεις θα είναι σωστό και λάθος


 Μίλησε μου για κάτι που δεν έχει δύο ή περισσότερες όψεις, ασχέτως από το αν εσύ τις βλέπεις. Υπάρχουν και σίγουρα κάποιος, κάπου είναι ικανός να τις δει. 
Εξάλλου ποιος μίλησε ποτέ για αμοιβαιότητα και πίστεψε στα λόγια του; 
Ποιος έθεσε ορθολογικά κριτήρια περί σωστού και λάθους, ανεξαρτήτως της βιώσιμης, ή μη, ηθικής;

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Νέα χρονιά, νέα ματιά.


  
     Σε λίγο καλείσαι να δημιουργήσεις νέους χαρακτήρες, νέες ιστορίες και εμπειρίες από την πρώτη λευκή σελίδα του νέου σου βιβλίου: 2017  Είσαι πολύ διαφορετικός από την αρχή του χρόνου. Το βλέπεις;

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Οι άνθρωποι της ζωής μου.



 Ελευθερία είναι, να έχεις την επιλογή για ό,τι θες. 
 Επιλογή είναι, να έχεις  ελευθερία στη ζωή σου. 
 Έκανα ανθρώπους μου αρκετούς, γνώρισα πολλούς και συναναστράφηκα με περισσότερους. Όλοι όσοι παρήλθαν με έκαναν να αντιληφθώ μία ιδέα. Αυτή, των ανθρώπων που επιθυμώ να ανταλλάσσω ενέργεια και να αλληλεπιδρώ.

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Δεν έχει ο πελάτης πάντα δίκιο αλλά η ευγένεια.


 Αγαπητέ πελάτη, το "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο", είναι απλώς μια υποτυπώδης σχέση της συμπεριφοράς, που οφείλει να έχει ο σερβιτόρος κατά την εξυπηρέτηση των πελατών και όχι το δικαίωμα να συμπεριφέρεσαι με αγένεια -για να μην πω κάτι πολύ χειρότερο.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Ερωτεύτηκα την εικόνα του εαυτού μου στην συνύπαρξη μου μαζί σου.



     Αν κάτι ερωτεύτηκα σε εμάς, αυτό ήταν η εικόνα μου και μη βιαστείς να πεις πως είμαι εγωίστρια, γιατί πίσω από αυτήν, κρύβεσαι εσύ.Ουσιαστικά ερωτεύτηκα εσένα μέσα από εμένα και ήταν ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει κάποιον να τον ελευθερώσει.


      Βλέπω πόλεις γεμάτες, με ανθρώπους, φώτα, κτίρια, φωνές, μουσικές, μα ψυχές άδειες, σκοτεινές, φοβισμένες, πονεμένες, δοσμένες. Βλέπω φιγούρες ξένες, αγχωμένες, παγωμένες σε δρόμους, λεωφορεία, μαγαζιά. Βλέπω ανθρώπους να μην κάνουν όνειρα, να μην έχουν επιθυμίες και να μην επιλέγουν το δρόμο τους. Περιμένουν, απλώς περιμένουν. Αυτό έμαθαν κι αυτό κάνουν. Να περιμένουν.